(bron: wikipedia)John Coltrane (Hamlet (North Carolina), 23 september 1926 – New York, 17 juli 1967) was een jazzsaxofonist. Hij geldt als een van de belangrijkste en invloedrijkste vernieuwers in de geschiedenis van het genre.John William Coltrane, bijnaam Trane, wiens vader...
meer
Pianist Dave Brubeck (1920-2012) stond in de jaren vijftig van de vorige eeuw aan de wieg van de cool jazz, het relaxte jazzgeluid van de Amerikaanse westkust. Zijn Dave Brubeck Quartet was de huisband van de Black Hawk, een beroemde nachtclub in San Francisco. Brubeck speelde van 1951 tot 1967 samen met zijn kwartet, dat verder bestond uit Joe Morello (drums), Eugene Wright (bas) en Paul Desmond (sax). Het lied Take Five van het succesvolle album Time Out, gecomponeerd door Paul Desmond, groeide uit tot een echte jazzklassieker. Na 1967 componeerde Brubeck ook werken voor orkesten en koren. Hij bleef tot op hoge leeftijd musiceren, net als de meeste van zijn kinderen. Vier van zijn zonen (Darius, Dan, Matthew en Chris Brubeck) brachten ook muziek uit.
Duke Ellington bezat het talent om de eenvoud van de blues en de emotie van de gospel te integreren in verfijnde muzikale thema’s. Die unieke stijl sprak fans over de hele wereld aan. Van de jaren twintig tot de jaren zeventig werkte hij aan een oeuvre dat behoort tot de geweldigste bijdragen aan de Amerikaanse muziek. Pianist, componist en bandleider Ellington was enorm veelzijdig: van solo-opnamen tot orkestwerken, van korte ‘novelty songs’ tot uitgebreide symfonieën en van gewijde tot seculiere muziek. Of zoals Miles Davis ooit zei: “Alle muzikanten moeten één keer in hun leven op hun blote knieën om Duke Ellington te bedanken”.
Weinig muzikanten hebben de ontwikkeling van de muziek wezenlijk kunnen veranderen, Miles Davis deed het maar liefst meerdere malen. Davis, een vroege leerling van Charlie Parker, creëerde een sober, onderkoelde muzikale aanpak die het toppunt van cool werd. Zijn fantastische albums in de jaren vijftig maakten een ster van hem. In het daaropvolgende decennium verkende hij de grenzen van de jazz voor kleine combo’s, alvorens hij zich zonder enig schuldgevoel (en voor sommigen was dat onvergeeflijk) waagde aan jazzrock. Na een korte pauze, keerde hij in de jaren tachtig terug met een mix van pop en compacte, stekelige funk. De compromisloze trouw aan zijn eigen muze maakte een held maar ook een raadsel van hem. Hoe dan ook was hij één van de meest aantrekkelijke en invloedrijke figuren van de Amerikaanse muziek.
Pianist Bill Evans, niet te verwarren met de gelijknamige saxofonist, debuteerde in de groep van Tony Scott in 1956. Hij raakte bekend door zijn bijdragen aan de jazzklassieker Kind Of Blue van Miles Davis uit 1959. Daarna werkte hij vooral met eigen trio's, waaronder het befaamde trio met drummer Paul Motian en bassist Scott LaFaro.