(bron: wikipedia)Lemon Henry Jefferson (Coutchman (Texas), 26 oktober 1894 – Chicago (Illinois), 19 december 1929) was een invloedrijke blueszanger en gitarist.Jefferson werd blind geboren. Hij was de jongste van zeven kinderen. Zijn ouders waren dagloners in Coutchman, Texas.Blind Lemon...
meer
(bron: wikipedia)Bessie Smith (Chattanooga, Tennessee, 9 juli 1892 of 15 april 1894 - Clarksdale, Mississippi, 26 september 1937) was een Amerikaans blueszangeres. Ze wordt beschouwd als een van de populairste en succesvolste bluesvertolksters uit de jaren twintig van de 20e eeuw.
In 1912 zong ze in dezelfde show als Ma Rainey, die haar onder haar hoede nam. Acht jaar later, in 1920, had ze haar eigen show en was haar naam al gevestigd in een groot deel van het zuiden en... meer
Het unieke bluesgeluid van Son House (echte naam: Eddie James House Jr.) laat echo’s horen van zijn roerige leven. House werd in 1902 geboren in een gezin van baptisten. De intense zang van de zuidelijke gospelkoren klinkt door in zijn indringende stem. Ook de werkmans- en gevangenisliederen (House zat zelf twee jaar vast wegens doodslag) klinken door in zijn repertoire. In 1941 en 1942 werd de zanger opgenomen door Alan Lomax. Toen die opnames midden jaren zestig werden ontdekt door een nieuwe generatie blues- en folkliefhebbers, werd Son House alsnog, op 66-jarige leeftijd, op een voetstuk gehesen en bleef hij tot 1974 optreden. Son House overleed in 1988.
Niemand weet precies waarom Alex "Rice" Miller, een uiterst getalenteerd bluesharmonicaspeler uit Arkansas die Howlin’ Wolf nog harmonica leerde spelen, het nodig vond om zich de naam van Sonny Boy Williamson uit Tennessee toe te eigenen. Zeker is dat John Lee Williamson, de originele Sonny Boy, bezwaar aantekende maar tot een rechtszaak is het nooit gekomen. Na de gewelddadige dood van de eerste Sonny Boy in 1948 lag de weg voor Miller open om ook platen uit te brengen onder zijn oneigenlijke naam. Dat deed hij bij het beroemde label Chess en die platen waren uiterst succesvol. In de jaren zestig was hij regelmatig op de Britse podia te zien waar hij optrad met The Animals en The Yardbirds. Zijn opvliegende, agressieve karakter weerspiegelde zich in zijn stijl, waardoor hij eenvoudig te onderscheiden is van de meer zachtaardige Sonny Boy [I].
De oorsprong van country ligt in de 'old time music' van de blanke immigranten uit Europa die het landelijke zuiden van de VS bevolken. The Carter Family is de eerste zanggroep die met dit volkse repertoire landelijk doorbreekt. Gitarist Maybelle Carter bedenkt de typische ‘finger picking’-techniek waarmee ze tegelijk solo en begeleiding kan spelen. Deze stijl wordt later door ontelbare gitaristen overgenomen.
(bron: wikipedia)James Charles Rodgers (Pine Springs, Mississippi, 8 september 1897 - New York, 26 mei 1933) was de allereerste country-superster. Hij stond bekend als "The Singing Brakeman" en "The Blue Yodeler". Hij groeide op in Meridian, Mississippi, en ging al op zeer jonge leeftijd aan het werk aan de spoorlijnen. Hij schopte het daar uiteindelijk tot remmer, een heel gevaarlijke en zeer specialistische functie. De luchtremmen bestonden toen nog niet, en om de trein te stoppen moest de remmer op de... meer
(bron: wikipedia)Chester Burton (Chet) Atkins (Luttrell (Tennessee), 20 juni 1924 – Nashville (Tennessee), 30 juni 2001) was een invloedrijk gitarist en producent.
Atkins produceerde platen voor onder anderen Perry Como, Elvis Presley, Eddy Arnold, Don Gibson, Jim Reeves, Jerry Reed, Skeeter Davis, Connie Smith en Waylon Jennings.
Atkins creëerde samen met Owen Bradley de Nashville-sound. In 1973 werd hij opgenomen in de Country Music Hall of Fame, in 1995 in de Georgia Music Hall of Fame en postuum in 2009 in... meer
Hij wordt wel de Robert Johnson van de country genoemd. Hank Williams was een gekwelde visionair die net lang genoeg op aarde rondliep om de Amerikaanse muziek voorgoed te veranderen. Hij voegde elektrische instrumenten, vleugjes Western swing en proto-rockabilly toe aan het post-hillbillygeluid van zijn idool Roy Acuff, terwijl hij ondertussen een schat aan onvergetelijke liedjes schreef. In de late jaren veertig en vroege jaren vijftig werd Williams beroemd met een hele reeks nummer-1-hits, waaronder I'm So Lonesome I Could Cry en Hey, Good Lookin'. Ofschoon Williams in 1953 stierf, leeft zijn erfenis voort in zijn tijdloze liedjes en de talloze muzikanten die hij heeft geïnspireerd.
Het is aan John en Alan Lomax te danken dat we Lead Belly nu nog kennen. Vader en zoon Lomax waren onderzoekers die in de jaren dertig opnames van originele folkliedjes verzamelden. Tijdens hun zoektocht kwamen ze in een gevangenis terecht waar Huddy William Ledbetter gevangen zat. Het was niet de eerste keer dat Ledbetter in de gevangenis zat en ook niet de laatste keer. De muziek heeft hem meerdere keren gered. In 1917 werd hij veroordeeld voor poging tot moord. Hij vroeg in een zelfgeschreven lied om gratie bij de gouverneur. Die was daar gevoelig voor en verleende Lead Belly in 1925 gratie. Vijf jaar later zat hij echter alweer in de bak en in die periode, in 1934, kwamen vader en zoon Lomax met hun bandrecorder langs. Sommige van die opnames werden commercieel uitgegeven en dat leverde bescheiden succes op. Lead Belly kon, tussen zijn periodes van gevangenschap door, want de man blééf bezig, redelijk rondkomen als artiest, hoewel hij zeker geen grote bekendheid was. Dat kwam pas na zijn dood in 1949. Folkartiesten als Pete Seeger en Woody Guthrie zeggen flink te zijn beïnvloed door Lead Belly. Zijn bekendste liederen zijn Midnight Special, Goodnight Irene, House Of The Rising Sun en Black Betty.
Met zijn maatschappelijk betrokken liedjes, waarin hij commentaar geeft op het leven in Amerika tijdens de crisisjaren dertig, levert folkzanger Woody Guthrie een belangrijke bijdrage aan het Amerikaanse culturele erfgoed. De opnames die hij in de jaren veertig maakte met musicoloog Alan Lomax omvatten traditionals, kinderliedjes en protestsongs en vormen een bron van inspiratie voor de generaties zangers die na hem komen.